Sinds gisteravond loopt hier een grote zwarte spin rond. Ik vond hem toen Ana achter iets aansnuffelde. Al snel kwam Floof erbij staan. Ana legde zijn poot er een paar keer op, Floof rook er wat aan, maar ze deden beiden geen moeite hem op te vreten. De spin kroop onder de schoenen, de katten raakten verveeld en liepen na vijf minuten weg alsof er niet een enorm ding hier in huis zit dat ons allemaal opvreet als we even niet kijken. Wat een ellende. Ik begon te schrijven, maar keek elke tien seconden achter me om te zien of de spin er weer was. En toch kreeg hij het voor elkaar om naar mijn schrijfhok toe te rennen terwijl Ana hem opjaagde. Ik trok mijn voeten op mijn bureaustoel en bibberde voor me uit. Ana raakte weer verveeld toen de spin verdween achter een tafeltje. En ook vandaag is hij nog weg. Foetsie! Ik weet niet of Ana hem heeft opgegeten of dat de spin tussen een berg wasgoed is gekropen. Elke keer als ik langs het wasgoed loop en vind dat ik het nu moet opvouwen, schud ik van nee. De spin zit er tussen. Mooi excuus.