Het is een nacht die je normaal alleen in films ziet. In mijn geval blijft dat ook zo, want terwijl George, Sjoerd, Dyon en Roy vertrokken zijn naar de kroeg, gooi ik de matrassen neer voor die gasten. I’m out!

Om half tien word ik na een lange 7 uur slaap wakker naast een ronkende George. Beneden is alles nog stil, maar op mijn telefoon verschijnt een foto. ‘Ep Oogklep.’ staat eronder.
Ik kijk verheugd naar George. ‘Dit moet ik zien.’

We sluipen naar beneden. Sjoerd zit klaarwakker op de bank en op een matras op de grond ligt het levende bewijs van de foto. Roy. Met een roze slaapmaskertje dat verdomd veel wegheeft van een kleine bh.
Ik zucht. ‘Zo lief dit!’
Roy wordt wakker.
‘Mooi masker hoor.’
‘Ja godverdomme jonguuh anders kan ik toch niet slapen!’
‘Ik zeg toch niets.’
‘Nee het is goed met je.’

Tijdens het ontbijt toont iedereen interesse.
‘Maar waar heb je die nou gekocht?’ vraagt George. ‘En heb je daar lang over nagedacht?’
‘Godverdommuh, laat me m’n broodje eten dan.’
‘En hoe kwam je erop dat dit het perfecte oogmasker voor je is?’
‘Ja Roy, vertel eens.’
‘Welke mongool maakt zo’n pak kaas nou op die manier open??’
‘Jezus Roy.’
‘Godverdomme.’

Roy kwakt zijn broodje op zijn bord.
‘Ja hoe lang ga ik dit nou allemaal weer horen? Dan kan ik dat een beetje incalculeren.’