Ik heb een aantal vriendinnen die erg…. Spiritueel zijn ingesteld. Zo kan Kim me altijd precies vertellen waaróm ik plotseling van een ex hoor, of iemand een bericht stuurt die ik jaren niet heb gesproken. Dat komt dan omdat er iets reterograde staat. En dan haalt het verleden je in, wist Marit me dan weer te vertellen. Want Marit is ook van de spiritualiteit.
Zelf heb ik daar niets mee. Toen mijn therapeut me twee of drie jaar terug voor een training Mindfulness aanmeldde moest ik lachen. Ik dacht dat het een grap was. Dat was het niet. Voor ik het wist zat ik tien (!) weken lang, elke vrijdagOCHTEND (!) bij Mindfulness. Zaten we in een kring te voelen en even helemaal met onszelf te zijn. De ministroopwafels in de pauze waren erg lekker.
Ik zou me zo weer opgeven. Niet om de ministroopwafels, maar omdat ik er écht wat aan heb gehad. Als ik vanmiddag met Marit spreek over haar opties, begint ze ook over Mindfulness.
‘Moet je doen.’ antwoord ik. ‘Mindfulness heeft me echt geopend.’
Marit kijkt me verbouwereerd aan en begint dan onophoudelijk te lachen. Na een minuut hapt ze naar adem. ‘Dit meen je niet toch!?’

Leave A Comment