Voor ik dit begin: mama, je spreekt meme uit als (meam, zoals het engels ‘mean’ maar dan met een ‘m’ op het einde, dus niet als mè-mè). En onesie als op z’n engels ‘one’ en dan ‘zie’ (niet ooh-nee-sie), maar hier hebben we het eerder over gehad.


Gesprek met een cliënt

We schuiven aan een tafel in een leeg lokaal waar haar mentor ons net naartoe heeft gebracht. Op de muren hangen posters van Londen, er liggen stapels met Engelse jeugdboeken en op het bord staan nog rijtjes met vervoegingen van Engelse werkwoorden.

Ik vraag aan het meisje hoe het deze week is gegaan.
‘Er is iets gebeurd.’
‘Wat is er dan gebeurd?’
‘Ik zei tegen mijn moeder dat ik een leuke meme had gevonden en toen wist ze helemaal niet wat dat was!’
‘En dat vind jij gek.’
‘Ja! Iedereen weet dat toch, maar mijn moeder…’ ze maakt een gebaar van onbegrip. Ik begin te lachen.
‘Onbegrijpelijk!’ roep ik uit en het meisje lacht nu om mij. Ze knikt. ‘Ja!’
‘Meme’s zijn zo nieuw. Die zijn pas…’ ik denk na. ‘Tien jaar oud ofzo?’
Het meisje kijkt me met open mond aan. ‘Ja maar ik ben dertien.’

 

 

© https://imgflip.com/i/3fpztw

© https://imgflip.com/i/3fpztw

EDIT [10:56]: Moeder weet wél wat een meme is. Misschien wist ze niet helemaal hoe je het uit moest spreken, maar dat is niet erg want dat heb ik – volgens moeder – met Duitse woorden.