‘Ik moet je wat vertellen Jack.’
Ik lig op mijn rug en probeer mijn hoofd zo te draaien dat ik Nick kan aankijken, maar de zon is te fel waardoor mijn ogen blijven hangen in zo’n knijperige stand. ‘Je hebt een SOA.’ zeg ik.
‘Ja.’ hij haalt zijn schouders op. ‘Waarschijnlijk wel, maar dat is niet wat ik wil vertellen.’
‘Oké.’
‘Ik twijfel of ik je dit moet vertellen.’
‘Je moet niets.’
‘Weet ik Jack, weet ik.’ zegt hij terwijl hij een hijs van zijn joint neemt. ‘Maar ik ga het vertellen.’
‘Oké.’
‘Ik heb wat geschreven. Ik ben begonnen.’
‘Goed!’
‘Ja, maar nu wil je het natuurlijk lezen.’
Ik schud mijn hoofd. ‘Je moet eerst gewoon schrijven.’
‘Juist!’ hij knikt. ‘Ik moet eerst schrijven en dan bouw jij het om.’
‘Dat was de deal.’
‘Ja.’
‘Niet teruglezen!’ waarschuw ik. ‘Gewoon dom doorgaan. Want anders kom je tot de conclusie dat het niks is en dan verwijder je alles. Of je komt tot de conclusie dat het geweldig is en dat je alles zo moet schrijven. Beiden zijn niet oké.’
‘Zeker niet, Jack.’
‘Je kunt niet altijd geniaal zijn.’ zeg ik.  ‘Soms ben je medium.’
‘Ik ben altijd medium.’