Terwijl ik net een flesje wijn open en snel even bijpraat met Anouk en Ferry, begint Anouk te gapen.
‘Ik moet zo naar bed!’ zegt ze vastberaden. Ferry laat het zich geen tweede keer zeggen en springt direct op om alle lichten uit te doen. Anouk en ik ronden het gesprek af terwijl ze al naar de slaapkamer loopt.

Ik kijk een beetje verloren om me heen. Het is pas half één. George ligt al uren in bed, maar ik was best druk vandaag met mijn studie. Ik kan nu eindelijk lekker even relaxen. En ik wil verder babbelen!

Automatisch open ik mijn FaceTime. Er wordt meteen opgenomen.
‘Ja hallo. Ik wil je niet zien, want dan wordt het zo laat.’
‘Oh! Nou, dat is goed om te weten.’ antwoord Nick lachend.
‘Nou ik wil je wel zo zien, hierzo. Maar niet in het echt, maar ik was nog niet uitgesproken.’
‘Met mij?’
‘Nee gewoon. Over het algemeen.’

Nick en ik drinken samen een borreltje. De tijd vliegt. Inmiddels is het drie uur.
‘Oh kut!’ zeg ik bij die constatering. ‘Nu is het alsnog laat.’
‘Ja godverdomme hang nou eens op! Ik moet de hele tijd al poepen.’