Flashback in Snapchat. Een grote, roze taart met een muesli bodem pronkt op mijn foto’s. Het wordt gevolgd door een foto van een andere taart. Ik weet precies wat dit is. Steffy’s verjaardag, vorig jaar. Ik baal ervan dat we het dit jaar niet op die manier kunnen vieren.

Steffy had de dag ervoor alleen maar in de keuken gestaan om vegan taarten te maken. We deden op de avond een spelletje, dronken wijn en zaten nog uren te kletsen tot Steffy opstond. Ze zei dat we toch écht moesten gaan slapen, want de visite zou er al heel vroeg zijn.

Die ochtend probeerde ik mezelf nuttig te maken, maar ik wist niet hoe. Leon vroeg me slingers op te hangen en ik deed het. Op het ene raam ‘Happy’ en op het andere ‘Birthday’.
‘Ik dacht meer aan beiden op één raam.’
Ik keek dommig naar hem op. ‘Oh.’
‘Maar dit is ook leuk!’ zei hij met een brede lach.
Ja ja…

Ik vertrok toen het wat drukker werd, maar niet voordat Steffy me een kleine, rode broodtrommel in mijn handen duwde met Hello Kitty erop.

Toen ik het in de trein opende, zag ik twee stukken taart.