George en ik turen naar het scherm.
‘Het is mooi.’ zeg ik.
George knikt traag. ‘Ja. Dat is het.’
Er valt een stilte.
‘Het is wel heel…’ ik gebaar wat rond. ‘Met die letters enzo…’
‘Hmhm. Ja.’
‘Ik bedoel, het is wel gewoon echt mooi.’
‘Dat is het zeker.’
‘Maar ik weet niet of dit helemaal…’
‘Ik weet ook niet…’
‘Ja want die letters…’ Ik slik. ‘Chique hoor.’ Ik kijk naast me, waar ik George met zijn kin op zijn hand zie rusten. ‘Té chique hè?’
‘Te chique.’

Ik begin te typen. ‘We vinden de kaart heel mooi. Ja, er zijn ook wat dingen die wat minder aanspreken… Kan het misschien iets minder… Chique? Ik bedoel, wat meer rock ‘n roll, weetjewel. Dit is zo… Ik bedoel. Wij zijn niet echt van die chique mensen. We zijn meer een beetje sukkels.’
‘Tuurlijk!’ krijg ik direct terug. ‘Wat bedoel je precies met rock ‘n roll?’
‘Nou zoals dat moodboard dat ik maakte.’
‘Ja.’
‘Nou dat dus.’
‘Daar stonden ook wat klassieke dingen tussen.’
‘Ah ja. Ja Nee. Het is meer…’ ik maak een screenshot van wat ik voor ogen had.
‘Oh! Je bedoelt gewoon emo! Ja dat gaat wel lukken.’