Alles zit tegen. Ik zit vooral tegen. Inmiddels heb ik mijn tentamen voor het geestdodende vak Arbeid & Gezondheid ingepland, maar van leren komt het niet.

Ik spendeer mijn dagen boven bij mijn computer waar ik niet leer. Ik staar gewoon drie uur voor me uit, lees een zin, aai de kat, zoek op Google hoe ik goed op foto’s kan komen en doe alsof het niet uitmaakt dat alleen mooie mensen de tips geven.

Beneden hoor ik geklop op de deur. George is vanochtend met Samantha naar de bouwmarkt geweest om een hekwerk voor het raam te kunnen timmeren voor als haar kitten Mirri komt.
‘Hoi.’ hoor ik Samantha zeggen. ‘Ik mag Mirri vandaag al ophalen. Zou je misschien mee willen rijden met me?’
Mijn ogen worden groot. Als George dit verzoek afwijst, ont-verloof ik me met hem.
‘Ja tuurlijk!’ antwoordt hij direct.

Gelukkig. Bruiloft kan doorgaan.

Ik wacht op mijn uitnodiging, maar het blijft stil. George krijgt het privilege om tussen kittens te wandelen, terwijl ik het nu meer dan ooit kan gebruiken. Om zeven uur grijp ik mijn telefoon.
‘Hallo. Mag ik heel misschien ook mee naar de kittens?’

Het mag. Beter studieontwijkendgedrag bestaat niet.