De dag die ik wist dat zou komen. Mijn eerste deeltentamen Arbeid & Gezondheid. Ik heb het vak de afgelopen weken laten liggen vanwege mijn grote kans op burnout als ik het boek wél zou doornemen. Maar vandaag vraag ik me af of ik toch niet beter iets had kunnen doen in plaats van niets. Niet dat het nu nog veel uitmaakt; het kwaad is al geschied. Ik kan niet binnen een halve middag nog tien hoofdstukken uit mijn boek lezen. Laat staan de acht artikelen van 20 pagina’s die er ook nog bij horen. Ik heb die cognitieve gave niet en daarnaast ga ik vooral een tentamen maken omdat ik mezelf moet bewijzen dat ik dit vak serieus moet nemen en er écht even voor moet gaan zitten. Hoe geestdodend het ook is.

Ik meld me aan. Neem plaats. Zie mensen ijverig de boeken en artikelen doornemen en ik vouw mijn benen onder me op de stoel. Wachten duurt lang als je niet druk bent met leren.
Na een kwartier worden we opgeroepen. Het tentamen begint. Binnen twintig minuten heb ik alles ingevuld. Met een hartslag van 150 en trillende handjes beëindig ik het tentamen.

”Uw voorlopige cijfer is: 6.”