Het officiële schooljaar is weer begonnen. Hoewel ik in de zomers met liefde doorstudeer en dus weinig van een vakantie merk, is het toch altijd weer even omschakelen om aan vaste tijden/dagen vast te zitten. Gelukkig volg ik deze periode maar één vak in plaats van twee of drie. Dat komt deels door de nieuwe baan (je moet er toch even inkomen hè) en deels door een vertraging van de docent in het beoordelen van mijn essay. Het leek me niet handig om weer met drie vakken van start te gaan, terwijl ik wellicht nog een hele essay moet herschrijven. Ik wil mezelf niet ophemelen, maar ik heb dit natuurlijk allemaal heel verstandig gepland.

Dat ene vak is ook een heleboel werk, maar na drie uur studeren heb ik het wel even gehad. Ik start Alwa’s Awakening op, een 8-bit game waar ik me de laatste dag een beetje in verloren heb. En natuurlijk. Juist op dat moment komt George binnengelopen.
‘Hey.’ zegt hij. ‘Dat studiewerk ziet er bijna hetzelfde uit als die game die je speelt.’
‘Ja.’ Ik slik. ‘Ik vind het ook heel verwarrend. Het gaat elke keer bijna mis, maar ik let gelukkig goed op.’