Anouk en Ferry komen aanlopen met zo veel spullen, dat ik me afvraag of ze de rest van het jaar bij ons willen wonen. Hannah, hun dochtertje, zwaait enthousiast naar boven.

De middag lopen we door de stad, we bekijken een paar dingen van het straatfestival, maar Hannah wil vooral heel graag op het enorme springkussen. We vinden het allemaal prima. Hannah gaat drie keer opnieuw netjes achterin de rij staan omdat het allemaal zo leuk is. En wij lopen natuurlijk alle drie braaf mee zodra ze de glijbaan weer heeft bereikt.

Daarna is het tijd voor nog meer gehobbel door de stad, voor een paar drankjes op het terras en vervolgens eindigen we weer thuis, omdat het al wat laat is en Hannah natuurlijk ook wat moet eten. Haar voorkeur gaat uit naar een croissantje met pindakaas. Zo simpel kan avondeten dus zijn.

Als ze in bed gelegd wordt, vraagt ze nog naar mij en George. Nadat ze natuurlijk heeft gevraagd om Ferry, nadat Anouk haar al in bed legde. Driejarigen zijn echt expert in tijdrekken.
Wanneer ik bij haar op de matras plof, kijk ze me ernstig aan: ‘Mag ik morgen weer leuke dingen doen?’