Onze hele zondag Into The Grave, wordt onze zondagavond Into The Grave. Ik heb nog studiewerk en een pretpark te bouwen (Rollercoaster Tycoon for life!), Sikke wil Kingdom Hearts spelen, George moet Endgame kijken en Nick… Ligt waarschijnlijk nog in coma.

We komen, na het getreuzel van George (moest poepen) en Nick (moest joint draaien en nog één biertje), eindelijk aan op het festival. Dit jaar staat het podium niet tegen de Oldehove toren, maar er helemaal naast. Ik haal direct munten omdat ik na het getreuzel helemaal kapot ga van de honger. Mijn oog valt op een hotdog kraam, verborgen in een hoekje van het festivalterrein.

Als Nick wijst naar een plek waar ik mijn geliefde hotdog kan eten, staart hij langs me heen. Ik volg zijn blik.
‘Dat er geen lui op die Oldehove staan.’ zegt Nick.
‘Die is dicht.’
‘Is je hotdog lekker?’
‘Het is een goede hotdog.’
‘Nice, Jack. Heel nice.’ Nick drinkt zijn beker bier leeg.
‘Waarom op de Oldehove staan?’ vraag ik.
‘Om er vanaf te springen, rare shit doen. Weet ik veel. Dit festival heet toch Into The Grave? Nou Jack! Ik heb nog niemand Into The Grave zien gaan.’