Een van de leukste dingen aan George is dat hij zich zo bezighoudt met alles om hem heen. Het is tegelijkertijd ook zijn minst leuke eigenschap, want soms moet ik minuten luisteren naar zijn mening over een specifieke actualiteit. Dat is best lastig, want ik volg het nieuws niet dus ik weet de helft van de tijd niet wat hij allemaal zegt. Soms dwaal ik wat af, tot George een woord of zin zegt die ik wel ken. Dan activeert hij me en kan ik weer meedoen met het gesprek. Helaas zeg ik dan vaak iets waarvan hij niet weet wat het is.

‘Maar het is ook zo stom en dom!’ zegt George. ‘Het is zo stom dat mensen het daarmee vergelijken. Ook al is de uitkomst altijd zo, je weet niet met zekerheid of dat nou echt voor alles geldt!’
Mijn aandacht is terug.
‘Het lijkt alsof niemand daar even bij stilstaat. Natuurlijk is het meestal zo, maar wie zegt dat dat altijd is?’
Ik kan weer meedoen. ‘Klopt inderdaad!’ zeg ik enthousiast. ‘Het is een inductieprobleem.’
‘Ja! Weet je wat ook een inductieprobleem is?’
Ik schud mijn hoofd.
‘Als je pan niet warm wordt op een inductieplaat.’