Ah! Thuis! En wat is er nou beter dan deze dag besteden met wat willekeurig rondlopen door de stad en hopen dat je niemand tegenkomt die je kent?
Ik heb nog een zonnebril nodig, en boodschappen. Dit zijn belangrijke dingen, vergis je niet.
Maar, terwijl ik loop, verdwaal ik in mijn 80’s playlist van Spotify en ik geniet van elk moment. De zon schijnt, ik struin winkel na winkel af en ik kan niet vinden waar ik naar op zoek ben. Maar dat maakt allemaal niet uit. Ik kan in elk geval mijn boodschappen halen, dus ik ben meer dat tevreden.

Op de weg terug naar huis kom ik Lennard tegen. Ik heb een kek jasje aan (niet die ene, maar een knalroze) en hij knijpt zijn ogen samen: ‘Jij bent roze vandaag.’
‘Is het te veel?’
‘Nee zeker niet. Leuk.’
‘Oké.’ ik slik. ‘Ik kom net uit Poznan. Weet je waar dat ligt?’
‘Nee.’
‘Snap ik wel’
‘Wat ben je aan het doen?’
‘Beetje rondwandelen.’ zeg ik terwijl de auto’s langs ons heenrazen. ‘80’s luisteren en boodschappen doen.’
Lennard fronst zijn wenkbrauwen. ‘Boos kijken doen? Waarom?’
‘Boodschappen doen.’ articuleer ik overdreven.
‘Oh. Ja. Dat klinkt logischer.’