‘Hey hoi!’ George kijkt me met grote ogen aan. ‘Heb jij lekker geslapen?’
Uit protest draai ik me meteen om. Ik sla de deken over mijn hoofd. George begint te lachen en kruipt dichterbij. Hij praat hard, maar gelukkig dempt de deken zijn stem een beetje. ‘Ik dacht misschien kunnen we vandaag even gaan kijken bij dat ene winkeltje. Oh! En ik had ook nog een idee. Oké, niet meteen afkeuren, luister even, ik denk dat het écht heel tof wordt. Maar misschien moet je het zien. Ik weet niet. Ik denk gewoon dat het héél tof wordt. Maar als we nou hier in de hal wat leuke dingetjes op hangen. Ik heb misschien al wel wat gezocht… En…. Oké.  Misschien heb ik het ook al besteld. Maar ik denk écht dat het heel erg vet zal worden allemaal.’

Ik trek de deken van mijn hoofd. ‘Waarom ben jij altijd meteen zo ”aan” ‘s ochtends?’
George gooit de deken van zich af. ‘Waarom ga jij ‘s avonds altijd zo langzaam uit?!’